nazorg- en onderzoekscentrum
voor brandwonden en littekens

Een multidisciplinaire benadering van kinderen met brandwonden

Brandwonden oplopen is een zeer stressvolle en ingrijpende levensgebeurtenis voor patiënten met brandwonden en hun familie. Binnen de groep van patiënten met brandwonden vormen kinderen een heel bijzondere categorie. Kinderen zijn een heel kwetsbare groep omdat zij nog volop in ontwikkeling zijn, zowel op cognitief, sociaal als psychomotorisch vlak.

Kinderen en jongeren moeten leren leven met hun littekens, die ze soms opliepen op een moment waarop ze nauwelijks beseften wat hen overkwam, maar die later geleidelijk een zware tol eisen: in de privésfeer, in de sociale omgang met vriendjes of op school en later in de werkkring. Na een soms lange periode in het vertrouwde, veilige brandwondencentrum worden het kind, eens terug thuis, en de gezinsleden vaak geconfronteerd met heel wat angsten en onzekerheden.

Soms ontstaan in de loop van het genezingsproces nieuwe misvormingen doordat littekenweefsel onvoldoende meegroeit. Het kind kan zich geremd voelen om deel te nemen aan zwem- en andere sportactiviteiten en zal mogelijk soms zelfs buitenspelen trachten vermijden. Met het ouder worden, en het daarbij horende veranderende uiterlijk, zal het zelfbeeld in belangrijke mate bepalen hoe het kind de toekomst tegemoet gaat. Ook familie en de onmiddellijke omgeving moeten leren omgaan met deze gebeurtenis. Ouders hebben vaak te kampen met enorme schuldgevoelens en de omgeving weet vaak niet hoe gepast te reageren. Brandwonden kunnen dus nog een hele tijd een stempel drukken op het kind, zijn of haar gezin en de omgeving. Een goede opvang, begeleiding én opvolging is dan ook van het allergrootste belang. Tot op heden is er nog maar weinig geweten over de lange termijn gevolgen van het oplopen van brandwonden op jonge leeftijd. Daarom willen we met dit onderzoek nagaan welke de gevolgen zijn van deze stressvolle levensgebeurtenis op de verdere ontwikkeling van het kind.

Onderzoeksopzet

Kinderen met brandwonden worden vanaf één à twee jaar post-burn (en maximum tot de leeftijd van achttien jaar) jaarlijks op medisch, psychologisch en functioneel vlak opgevolgd. Tijdens een consultatie worden de littekens zowel objectief als subjectief geëvalueerd door een arts (zowel esthetisch als functioneel) en een kinesitherapeut (om de functionaliteit en bewegingsmogelijkheden in kaart te brengen). Daarnaast volgt er een gesprek bij een psychotherapeute waarin gepeild wordt naar een aantal psychosociale levensdomeinen bij het kind (met brandwonden) en het gezin. Op voorhand wordt gevraagd een aantal psychologische vragenlijsten in te vullen. Dit laat de onderzoekers toe het ontwikkelingsverloop van deze kinderen en adolescenten, zowel op cognitief, sociaal-emotioneel als psychomotorisch vlak, in kaart te brengen.

Met deze ‘verticale follow-up’ is men in staat op een wetenschappelijk gefundeerde manier de ernst van de brandwonden en de gevolgen ervan op langere termijn in te schatten en in kaart te brengen en daardoor toekomstige slachtoffers beter te begeleiden.

Award

In september 2007 behaalde Koen Maertens als wetenschappelijk onderzoeker van de Vrije Universiteit Brussel op het Europese Brandwondencongres (EBA) in Budapest, Hongarije de “Best Professionals Allied Medicine (PAM) poster award”. Hij ontving deze award voor zijn poster met als titel “Vertical follow-up: a medical and psychological evaluation of children with burns”.

Dhr Marc Van Riel (UTC Fire & Security) en voormalig directeur Patrick Declerck met de winnende poster

pagina printen